Çoğulluğun Güzelliği
Hiçbir üretim yok ki, bencil olabilsin. “Allâm-ı Cihân” olsan da, hayatını sürdürebilmek için bir başka cana ihtiyacın var.
Kitabımı Storytel’ de seslendirdim. Yayına hazır hale gelmesine az kaldı.
4 gün boyunca her gün, yaklaşık 3 saat ara vermeden uygun ses ve tonlama -duygu- kollayarak kitap okumak da bambaşka bir maratonmuş.
Yeni bir tecrübe, Yoncacım at cebe.
Ben kendi kitabımı seslendirirken, diğer kulaklıkta her cümleyi, kelimeyi, duyguyu takip eden; olası aksilik ve hatayı anında düzelten Can, seslendirme yol arkadaşımdı. İmla, devrik cümle, duygusu tutmamış bir cümle, tonlamanın düştüğü paragraf, fazla hızlı veya fazla yavaş okuduğum kısım derken; benimle eşzamanlı ve tek bir saniye dikkati dağılmadan böylesi bir anda kalışla satır satır ilerleyen bir yol arkadaşlığı.
Böyle bir uzmanlık alanı, bu işi çok severek yapan birileri varmış.
Çeşitliliği özellikle gözettiğim işlerimin her birinin ucunda bir üretim var.
Kitaplar, yazılar, bir zeytinyağı, bir bahçe dolusu sebze, meyve; konuşmalar söz konusuysa karşı tarafa geçen duygular, tecrübe, koçluksa geliştirilen çözümler, araçlar ve saire ve saire…
Üretim süreci hep olağanüstü imece mekanizmaları ile ilerliyor.
Bambaşka beceriler, meslekler, araçlar devreye giriyor.
Hiçbir üretim yok ki, bencil olabilsin.
“Allâm-ı Cihân” olsan da, hayatını sürdürebilmek için bir başka cana ihtiyacın var.
Kitap için bir editör, yayınevi, matbaa, satış ve pazarlama, okur…
Yazılar için gözlem, dinleme, görme yapabilecek olduğun koca bir dünya, insan, olay.
Zeytinyağı ve bağ bahçe için, neredeyse bir köy dolusu ve konusunda uzman konu-komşu, çiftçi, ulaşım, fabrika, tadım uzmanları, şişeleme, etiketleme, ürünü tanıtım, bilgilendirme, anlamlandırma, markalaşma, satış ve pazarlama… ürün destek, müşteri ilişkileri… kalite kontrol (yaz yaz bitmez) bütün işlerin ustaları ve çırakları…
Konuşmalar için yapılan önhazırlık sürecinde gönül ve akıl danıştığım çözüm ortaklarım, eleştiri ve sorgulama yapabilen dostlarım. Planlama, ulaşım, eşleşme; sahne ön ve arkası çalışanları, teknik kadro, koca bir kurum, yine satış ve pazarlama ve muhasebe..
Koçluk ve Danışmanlık için yıllarca süren eğitimler, eğitimciler, konusunda uzmanların ve tecrübelerini cömertçe paylaşıp çoğaltmaya hazırladığı rengarenk araçlar; yine tanıtım, yine muhasebe…
Üretilen sonuç -ürün- ortaya çıkana kadar gösterilen özen, ilgi, emek; ve her bir işe kafa yormuş, ömrünü vakfetmiş, uzmanlığını pür dikkat işinde konuşturan her emektar büyülüyor beni.
Bir kitabı sese dile gelmiş halde dinlerken çok merak ederdim. Benim burada, mıhlanarak dinlediğim bu kitap, bugün benim kulağıma gelene kadar nasıl bir süreçten, kaç kişilik bir emek ordusunun çabasıyla geldi diye...
Okudum bitti, tabi ki değil. Gördüğüm en az 6 farklı alanda uzman; öncesi anlaşmalar, hakların gözetilmesi için ayrı adımlar atanlar.. ler lar.
Çoğulluğun güzelliği!
Ez cümlem şu:
Elma sadece elma değil.
Bir evren.
Kıymetini biliyorum.
Yonca
“ses 1-2”
Not: Yukarıdaki o şahane çizim Permakültür Mezuniyet Projem için hayalimi anlattığımda Sevgili Arkadaşım Pınar Büyükgüral tarafından yaratıldı.
Ne kadar değerli ve ne kadar doğru Yonca! Ablamın düğünü Amerika’daydı (koca Amerikalı olunca :)) Evlendiren rahip yolları yapanlara, yiyeceğimiz yemekleri toplayan, taşıyan, hazırlayanlara, kamyon şoförlerine, bizi doğuran, bize bakan, büyütenlere, içinde bulunduğumuz binayı inşaa edenlere…..up uzun bir teşekkürle başlamıştı. Gençtim, düğündeydim çok gülmüştüm abarttı diye. Bazen uçağa bindiğimde hayret etmeyi ihmal etmiyorum :) Unutuyor insan çünkü. Ay bu yemek berbat, hostes asık suratlı, koltuklar rahatsız demek kolay. Bilmem kaç bin metre havada, yer çekimine karşı direnerek, ağır bir metal parçasının içinde süzülürcesine yemek yiyerek, film izleyerek ya da uyuyarak ilerlediğimi hatırlatıyorum kendime ve bunu mümkün kılan herkese teşekkür ediyorum. Kitabını sesli dinlemeye can atıyorum!
Ne şahanesiniz. Üretmekten, üretirken güler yüzünüzü göstermekten, şükretmekten, teşekkür etmekten vazgeçmeyişiniz moral veriyor insana. Böyle de yaşanabiliyor. Yaşanmalı da zaten. Hayat oburu olmak lazım. Bize dayatılan abur cubur hayatlara değil de böyle güzel üretimlere kucak açmak… Kutluyorum sizi.